30 јули 2026
• од Темелко Тошев
Доживеавме целосен апсурд и национален срам – пазарите и маркетите се преплавени со странски јаболка, домати, кромид и компири кои, иако патувале илјадници километри, се продаваат за смешни пари во споредба со она што се произведува на нашите ниви. Иако звучи како невозможен парадокс, ова е само суров доказ за тоталниот колапс на домашното земјоделство и неспособноста на државата да го заштити сопствениот народ.
Додека во нормалните земји земјоделството е високо организирана индустрија со огромни површини, модерна технологија и дебели државни субвенции кои ги рушат трошоците, македонскиот земјоделец е оставен сам на себе да преживува. Нашите производители се доведени до питачки стап, принудени да работат на ситни, расцепкани парцели, притиснати од астрономски и нереални трошоци за гориво, струја и ѓубрива.
Експлоатација, криминален откуп и уништен труд
Најголемата трагедија е неизвесноста. Македонскиот земјоделец нема ниту сигурен пласман, ниту ладилници за да го зачува својот производ. Бидејќи овошјето и зеленчукот брзо скапуваат, домашните производители се брутално уценувани од локалните трговци и откупувачи, кои безмилосно диктираат мизерно ниски цени и го крадат нивниот крвав труд.
Од другата страна на овој пустош стојат моќните увозници. Тие го користат врвот на сезоната во странство за да откупат огромни контингенти и цели камиони од најевтините странски вишоци по багателни цени. Големите трговски синџири во земјава без трошка совест го форсираат овој увоз, барајќи само стандардизирана амбалажа и сигурни количини, целосно игнорирајќи го македонскиот земјоделец кој зависи од милоста на временските услови.
Осиромашен народ принуден да купува увозно
Иако секој знае дека домашниот производ е посвеж и далеку поквалитетен, суровата реалност е дека за осиромашениот македонски потрошувач пресудна е само цената. Притиснати од катастрофалните трошоци за живот, граѓаните се принудени да го купуваат најчестото поевтино увозно ѓубре, без воопшто да гледаат од каде потекло.
Познавачите предупредуваат дека забраната за увоз нема да спаси ништо, туку само ќе удри по џебот на и онака сиромашниот народ. Додека експертите празно филозофираат за некакви нереални задруги, инвестиции во складишта и договорно производство, вистината е дека македонското село забрзано изумира. Додека овој трул систем не се промени, домашните земјоделци ќе продолжат да губат од странската конкуренција, а ние ќе продолжиме да го живееме срамот – да јадеме евтин зеленчук влечен илјадници километри, додека нашето скапува по нивите.
Ахмети: Европскиот пат и Охридскиот договор се темелите на иднината на земјата
Ненадминливи Понуди Дневно
4.8 (10276 рецензии)
Заштедете 152.00 ден

