30 јули 2026
• од Темелко Тошев
Македонија се соочува со вистинска демографска катастрофа, бидејќи секоја година неповратно губи илјадници млади и образовани луѓе кои засекогаш ја напуштаат државата. Сликите од преполни автобуски станици, аеродроми и редици пред странските амбасади одамна станаа нашата трагична секојдневна реалност. Овие млади луѓе не заминуваат од хир, туку затоа што во сопствената земја не гледаат апсолутно никакви можности за професионален и личен развој.
Проблемот е длабоко вкоренет во еден трул систем каде што вистинските вредности се уништени. Економистите отворено признаваат дека младите не бегаат само поради мизерните плати, туку поради поразителното чувство дека успехот во Македонија воопшто не зависи од знаењето, трудот и способностите. Кога напредувањето и вработувањето не се темелат на заслуги, сосема е природно младите да ја изгубат сета мотивација за градење каква било иднина во оваа држава.
Експлоатација во приватниот сектор
Додека државата молчи, приватниот сектор за многумина претставува поле за класична експлоатација. Сè уште постојат безобѕирни работодавци кои немилосрдно ги исцрпуваат работниците преку:
Гледајќи го овој пустош, денешните млади многу лесно преку социјалните мрежи ги споредуваат овие мизерни услови со достоинствениот живот во Германија, Австрија, Словенија или Хрватска. Разликата во платите, условите за работа и животниот стандард е огромна и претставува пресуден аргумент за купување билет во еден правец. На младите им е одземено основното чувство дека со чесна работа и посветеност ќе можат постепено да обезбедат сопствен дом, семејство и финансиска стабилност.
Изумрени градови и колапс на институциите
Покрај економскиот очај, државата страда од екстремна економска концентрација во главниот град, оставајќи ги помалите градови да одумираат. Младите од внатрешноста се принудени прво да се преселат во Скопје, а откако ќе се соочат со тамошното сивило и недостаток на соодветни можности, нивниот следен и последен чекор е бегство во странство.
Капак на сè е тоталниот колапс на државниот апарат. Младите секојдневно се судираат со катастрофалниот квалитет на институциите кои директно влијаат врз секојдневниот живот. Тие едноставно одбиваат да живеат во држава со:
Иако експертите постојано зборуваат за потребата од некакви долгорочни стратегии и институционални реформи, надежта е одамна умрена. Реалноста е дека иселувањето не може да се запре со смешни, краткорочни мерки и празни политички ветувања. Додека не се изгради систем во кој знаењето и трудот ќе се препознаваат и каде ќе се нудат фер услови, македонската младина ќе продолжи масовно да ја избира иднината во туѓина, оставајќи ја сопствената земја празна и без перспектива.
Ахмети: Европскиот пат и Охридскиот договор се темелите на иднината на земјата
Ненадминливи Понуди Дневно
4.8 (10276 рецензии)
Заштедете 152.00 ден

