14 септември 2026
• од Темелко Тошев
Медицинската сестра Љубица Шавреска јавно го сподели своето болно и трауматично искуство од лавиринтите на македонскиот здравствен систем, кое за жал заврши со губење на нејзиниот плод во 24-тата недела од бременоста. Преку отворено обраќање до Министерството за здравство, таа сведочи за часовите поминати во болки, неизвесност и игнорантски однос од страна на медицинскиот персонал во повеќе здравствени установи.
Шавреска, која и самата десет години работи во здравствениот сектор, детално ја опишува нејзината голгота која започнала во Охрид, продолжила во Струга, за на крајот да заврши во Скопје.
„Не ме буди за такви глупости“ – почетокот на агонијата во Охрид и Струга
Според нејзиното сведоштво, силните болки започнале околу 3:30 часот по полноќ. Веднаш се упатила на гинеколошкото одделение во Охрид, каде дежурниот лекар по краток, двоминутен ехо преглед констатирал дека болката е од положбата на бебето. Иако ѝ била дадена терапија, лекарот ѝ порачал на медицинската сестра да не го буди за „такви глупости“, освен ако нема жена за породување.
Поради засилување на болките, Шавреска заминала во Струга, каде се соочила со уште едно понижување. Дежурната медицинска сестра дрско ѝ возвратила дека во четири наутро дошла „за циркузи“, а не затоа што навистина има болки.
Следниот ден, по преглед кај матичниот лекар и д-р Радмила Здравеска во Охрид (која според Шавреска била единствената што темелно ја прегледала), било утврдено дека ситуацијата е сериозна и дека е потребно итно лекување во Скопје.
Крварење и молење за живот на Клиниката во Скопје
Најтешкиот дел од нејзината приказна се одвива на Клиниката во Скопје, каде пристигнала во раните утрински часови. И покрај сè посилните болки и обилното крварење, Шавреска тврди дека не добила конкретни одговори од дежурната докторка за нејзината состојба. Наместо помош, наишла на потценувачки коментари од типот: „Еее де, вие сестрите сè знаете. Чекај, ќе видиме. Лежи.“
„Докторке, јас умирам. Ве молам, помогнете ми“, ги пренесува Шавреска сопствените зборови во моментите кога чувствувала дека се гуши и кога нејзиниот сопруг почнал очајно да бара „врски“ за да најде лекар кој ќе ја прегледа.
Откако сфатила дека нејзиниот живот е во опасност, семејството стапило во контакт со приватната болница „Систина“, каде веднаш била примена. Таму, конечно добила соодветна медицинска нега, психолошка поддршка и разбирање од страна на д-р Јосиф Ѓорески, но за жал, бременоста завршила со загуба на плодот.
„Не барам одмазда, барам систем во кој никој не мора да бара привилегија за да биде спасен“
Иако верува дека исходот на нејзината бременост можеби не можел да се спречи, Шавреска е категорична дека нехуманиот однос на системот го направил нејзиното искуство уште потрауматично. Таа нагласува дека нема да поднесе тужби и не бара казни за лекарите, туку сака да ја подигне свеста за третманот на пациентите во Македонија.
„Дали една бремена жена мора да крвари, да трпи неподносливи болки и да моли за помош за некој да ја сфати сериозно? Дали пациентот треба да бара 'врски' за да добие лекарски преглед?“, прашува таа, упатувајќи моќна порака до надлежните институции.
Во нејзината објава, таа сепак изразува голема благодарност до неколкумина здравствени работници и луѓе кои се обиделе да ѝ помогнат, потсетувајќи дека зад секој пациент стои човек, а зад секоја трудница – мајка.
МЗ бара надзор од ДСЗИ за случајот со медицинската сестра Љубица Шавреска
Ненадминливи Понуди Дневно
4.8 (10276 рецензии)
Заштедете 152.00 ден

