Шабан Салиу се брани: „Потписите на документите од ДЗС не се мои!“

TEMU

#1 Најпродаван артикл

Сет од 5 парчиња заштитник на кабли, прекривка за заштита на кабли од ТПУ, додатоци за заштита на кабли, без батерија, за мобилни телефони, комплет за заштита на податочни линии

4.8 (10276)

54 ден

-73%

206 ден

Купи сега

МАКЕДОНИЈА

Шабан Салиу се брани: „Потписите на документите од ДЗС не се мои!“

08 јуни 2026

• од Темелко Тошев

Поранешниот директор на Дирекцијата за заштита и спасување (ДЗС), Шабан Салиу, кој е обвинет во случајот за трагедијата во Кочани, пред судот изјави дека дел од потписите на клучните институционални документи воопшто не се негови.

Случајот кој ја потресе јавноста отвори сериозни прашања за функционирањето на институциите, особено поради фактот што ДЗС не извршила ниту една инспекциска контрола на дивата дискотека каде што се случи несреќата.

За време на последното судско рочиште, како што пренесува „Слободен печат“, во судницата беа презентирани повеќе службени акти на Дирекцијата. Меѓу нив се најдоа:

Планови за квартални инспекциски контроли
Годишни програми за работа
Други официјални службени документи

Овие документи датираат од периодот меѓу 2012 и 2017 година, кога Салиу раководеше со институцијата, и на нив стои неговото име. Сепак, тој бурно реагираше во судницата, тврдејќи дека иако е наведено неговото име и функција, на дел од презентираните докази потписот е фалсификуван, односно не е негов.

Селективни контроли и град без инспектор

Наспроти тврдењата на одбраната, Обвинителството презентираше докази кои укажуваат на сериозни системски пропусти и очигледна селективност во работата на ДЗС во тој период.

Според презентираните годишни програми и распореди за работа, Обвинителството посочи дека во 2015 година општина Кочани воопшто немала назначен локален инспектор за заштита и спасување.

Она што е дополнително симптоматично за обвинителите е фактот дека и покрај недостатокот на локален кадар, истата таа година инспектори биле испратени од Скопје во Кочани. Но, наместо да се фокусираат на објекти со висок ризик – како што била дивата дискотека – тие извршиле надзор врз само еден единствен правен субјект, кој бил категоризиран како објект со „низок ризик“.

Ваквото постапување Обвинителството го оцени како крајно селективно, оставајќи ги високоризичните објекти да работат надвор од радарот на државните контролни механизми, што во крајна линија доведе до фатални последици.

Останува да се види како судот ќе ги цени овие докази и дали ќе биде наложено графолошко вештачење кое би требало да потврди или отфрли дали потписите на клучните документи навистина му припаѓаат на поранешниот директор.