ФИЛИП ПЕТРОВСКИ ШОКИРА: Синот на Питу Гули беше шеф на полицијата во време на Бугарите

TEMU

#1 Најпродаван артикл

Сет од 5 парчиња заштитник на кабли, прекривка за заштита на кабли од ТПУ, додатоци за заштита на кабли, без батерија, за мобилни телефони, комплет за заштита на податочни линии

4.8 (10276)

54 ден

-73%

206 ден

Купи сега

МАКЕДОНИЈА

ФИЛИП ПЕТРОВСКИ ШОКИРА: Синот на Питу Гули беше шеф на полицијата во време на Бугарите

21 август 2026

• од Темелко Тошев

Поранешниот политичар и директор на Државниот архив, Филип Петровски, преку своето најново излагање предизвика бурни реакции во јавноста, отворајќи прашања кои со децении се сметаат за табу во македонската историографија. Во фокусот на неговата критика е потребата од ревизија на историските настани и ослободување од „црно-белиот“ наратив кога станува збор за периодот на бугарското присуство во Македонија.

Кој управувал со македонските градови?

Според Петровски, време е македонските историчари да дадат одговори на суштински прашања за локалната администрација во тој период. Тој тврди дека кадрите кои биле поставувани во градовите не биле случајни лица, туку директно поврзани со македонското револуционерно движење.

Главните поенти од неговото излагање вклучуваат:

Администратори и кметови во градовите најчесто биле поранешни војводи.
Голем дел од функциите им биле доделувани на деца на познати војводи или истакнати припадници на ВМРО.

„Еве прашање до македонските историчари: Дали бил синот на Питу Гули шеф на полицијата во време на Бугарите во Крушево и зошто тоа никој не го зборува?“ – прашува Петровски, посочувајќи на селективната меморија во официјалната историја.

Документирани факти кои се премолчуваат

Петровски не застанува само на Крушево. Тој отвора дополнителни историски дилеми кои бараат стручна анализа и одговори од институциите. Меѓу највпечатливите прашања кои ги поставува се:

Која била точната улога на кметот на Куманово во контекст на Гоце Делчев?
Зошто се премолчува фактот дека постојано се одржувале панихиди за Тодор Александров и за други загинати војводи?

Тој категорично тврди дека за сите овие настани постојат објавени документи и тогашни весници кои можат лесно да се проверат. Неговиот заклучок е дека минатото е многу покомплексно од официјалните учебници и дека историските процеси мора да се согледаат низ призмата на достапната архива, а не преку идеолошки филтри.